Van Milford Sound naar Wanaka

Als we wakker worden is het aan het regenen. Men vertelt ons dat Milford Sound heel mooi is wanneer het regent, er zijn dan ongelooflijk veel watervallen! Maar wij zijn toch blij als het even later ophoudt met regenen en als we gewoon buiten op het dek van het uitzicht kunnen genieten. Om 9.15u meren we weer aan in de haven.  Op onze terugweg naar Te Anau stoppen we bij elke lookout, oa bij de Mirror Lakes. Het weer is intussen helemaal opgeklaard en we genieten van een stralend zonnetje.

In Te Anau gaan we weer een hapje eten maar nu in een bakery en het is er veel lekkerder dan gisteren in het Sandfly café. Overal moet je je eten bestellen en betalen aan de toog, je krijgt een nummer en je gaat op je plaats zitten. Men komt dan je bestelling brengen.
In Fairlight zien we de stoomtrein uit Kingston aankomen, we stappen even uit om hem eens van dichterbij te bekijken. Via Kingston rijden we dan verder naar Frankton naast de Lake Wakatipu onder een stralend blauwe hemel.  Het uitzicht is opnieuw prachtig!

We laten het meer achter ons en rijden via een ‘scenic route’ naar Wanaka.  We stoppen opnieuw om ons fototoestel eens boven te halen en na 342 km en wat zoekwerk komen we aan in onze Lake WanakaLodge.

De Japanse uitbater is heel schuchter, hij durft ons bijna niet aan te kijken. Het is nog maar 17u en erg rustig in de lodge. We beslissen om een aperitiefje te drinken op het dakterras met uitzicht op het meer en op de bergen, het is nog aangenaam warm.

Daarna trekken we naar het centrum voor ons avondmaal in het Kai Whakapai. We ontmoeten een jonge Nederlander die zijn zus is komen opzoeken en ook de kelner blijkt een Nederlander te zijn. Deze laatste vertelt ons dat hij liever niet meer laat blijken dat hij uit Nederland komt, er komen er blijkbaar toch wat te veel. We zitten buiten op het overdekte terras en laten ons de pizza en het Nieuw-Zeelandse bier smaken. Er hangt een gezellige en heel gemoedelijke sfeer. We praten nog wat met de Nederlandse jongeman over Nieuw-Zeeland en over Ieper en de Last Post.

Men gaat hier tamelijk vroeg eten en toen wij om 22.30u naar onze lodge terugkeerden, waren we één van de laatsten die weggingen.