Van Singapore naar Nieuw-Zeeland

We vliegen naar Nieuw-Zeeland met een boeiing 737 met heel wat minder luxe dan in de vorige airbus! We zitten dicht op elkaar gepakt hoewel er achteraan nog plaatsen vrij zijn. We kunnen nu wel naar de film War Horse kijken maar na een uurtje hou ik het voor bekeken, de weinige nachtrust tijdens de vlucht van Singapore naar Sydney wreekt zich.
De vlucht duurt ongeveer 3u en er is 2u tijdverschil. We landen op de middag in Christchurch. Het is er prachtig, warm weer! Maar blijkbaar is het toch ook hier ongewoon voor de tijd van het jaar (het is nu herfst in Nieuw-Zeeland).
De luchthaven is niet zo groot en de controle niet zo streng. Er zijn geen snuffelende hondjes en Annemie vindt het jammer dat ze al haar eten weggegooid heeft! (Ik ontdek in de namiddag dat er nog chocolade in mijn handtas zit!) We gaan onze huurwagen halen, een Toyota Previa, waar al onze bagage gemakkelijk in kan. Voor we naar Akaroa rijden, willen we Christchurch bezoeken. Raf wil de kathedraal nog eens gaan bekijken die hij 5 jaar geleden ook bezocht heeft maar die ingestort is tijdens de aardbeving die Christchurch op 22 februari 2011 geteisterd heeft. We worden echter tegen gehouden: men heeft in het centrum van Christchurch een groot gebied, een rode zone, afgezet met nadars: het is onbewoond en men gaat alles afbreken. Ook op Paaszondag was men bezig met afbraakwerken. We vroegen ons af waar al die mensen naartoe getrokken waren. Het was maar een luguber zicht en we besloten om naar Akaroa te vertrekken.

Na de klassieke links rijden problemen, richtingsaanwijzers zitten rechts en ruitenwissers links, en daarenboven nog automatiek rijden, geraken we toch op weg.

De laatste dertig kilometer is een krinkelende winkelende waterding van  bochten die ons naar onze eerste slaapplaats in Nieuw Zeeland  leidt.  De Akaroa cottages is een schitterend domein waarop een tiental “cottages" zijn geplaatst die allen uitzicht hebben op een uitloper van oceaan landinwaarts. Allemaal constructies die bij ons een uiterst slecht epc certificaat zouden krijgen : niet geïsoleerd, enkel glas, schrijnwerk in niet thermisch onderbroken profielen, maar wel voorzien van een bed, een keukentje en eethoekje en een badcel. We laten het dan ook niet aan ons hart komen.

Na een slapeloze nacht op airbus 380 en boeiing 737 voelt het hemels zodat ik graag de behoefte om nog te gaan eten van mij af zet.   Gezien in een democratie de meerderheid ook  altijd het gelijk krijgt, plooi ik mij naar de meerderheid, gezien ik de enige ben die al enige linksrijervaring heeft met de previa en de afstand naar de mogelijke eetgelegenheden te ver is om te voet doen.  Na enige twijfel komen we terecht in l’hotel van Akaroa, waar we ons te goed doen aan een portie supermosselen met een looksausje die we doorspoelen met een flesje Sauvignon blanc van de Marlborough uit NZ.

Binnen de kortste keren zitten we ook in gesprek met onze buren die in Christchurch wonen en de 60ste verjaardag van mevrouw (Vivienne Mary Hannah) komen vieren. Jammer dat we niet op hun uitnodiging kunnen ingaan om ’s anderendaags bij hen te gaan  eten, maar ons programma laat dergelijke uitspattingen nu eenmaal niet toe.  Jammer voor de gastvrijheid van de Nieuw-Zeelanders.  Tegen 10u30 komen we terug aan in onze cottage waar we moe maar voldaan onder de  warme dekens kruipen.