Om
8u ’s morgens hebben we afgesproken met oma en opa op Skype, het is bij hen
22u, woensdagavond. Even later wordt Raf opgebeld door een journaliste uit
Hamilton. Peter Bos heeft dit geregeld, hij is Anzac-day in Hamilton aan het
voorbereiden!
Na het ontbijt, ciabatta met gebakken spek, tomaat, olijven en avocado – heerlijk! – vertrekken we richting Milford Sound waar we een cruise met overnachting zullen doen. We rijden via de Highway 6 langs Lake Wakatipu door Kingston en Fairlight waar we een toeristische stoomtrein zien. Het uitzicht over het meer is (weer) prachtig!
In Te Anau (Maori voor ‘grot van het bruisende water‘) gaan we een snack (die niet zo denderend is) eten in het Sandfly Café. Een sandfly is een zandvlieg. Zandvliegen zijn een pest in Milford Sound. Overal word je er voor gewaarschuwd. Ze zijn kleiner dan een mug maar agressiever dan de meest woeste wesp. Je kan je er tegen beschermen met een goed insectenwerend middel en je draagt best een lange broek en lange mouwen.
Om 16.15u checken we in op de Milford Mariner, een 11 jaar oude driemaster. De zeilen hebben echter geen functie. We hebben elk een eigen kajuit met een tweepersoonsbed en een piepkleine badkamer maar met alle comfort. Er is een natuurgids aan boord die uitleg geeft over alles wat we te zien krijgen tijdens de rondvaart in de Milford Sound. De Mitre Peak die het fjord domineert, steekt 1692 m uit boven het water en gaat onder water nog eens 300 m door. We varen over een deel van het 16 km lange fjord naar de Tasmaanse Zee.
De toeristen aan boord trekken ongelooflijk veel foto’s en wij doen niet onder! De lichtinval verandert voortdurend en hierdoor ook het uitzicht. We kunnen er niet genoeg van krijgen. De kapitein vaart eens heel dicht tot bij een waterval en we krijgen ook zeehondjes te zien die zalig liggen nietsdoen op een rots. We gaan voor anker in Harrison’s cove en kunnen nog kiezen uit 3 activiteiten: zwemmen, kajakken of meevaren met een bootje, beetje sightseeing. Zwemmen, daar vinden we het water wat te koud voor! Achteraf horen we dat er 1 jonge man de moed heeft gehad om te gaan zwemmen, het is een Amerikaan die blijkbaar thuis, in Boston, ook dikwijls in een (koud) meer gaat zwemmen. Kajakken, daar kan je nat van worden, dus gaan we maar mee met de boot (behalve Frans die liever eens op verkenning gaat in de bar). De uitleg die we te horen krijgen is heel interessant. Zo komen we te weten dat de begroeiing zich niet kan vastankeren in de grond – de rotsen zijn té hard – maar dat de wortels zich vastmaken aan het mos en aan de wortels van de andere bomen. Als er dan een storm uitbreekt, kan dit wel een lawine (van bomen) veroorzaken! We komen ook een ‘fake Homer tunnel’ tegen, een uitholling in de rotsen die doet denken aan de vorm van de Homer tunnel (om Milford Sound te bereiken moet je door de Homer tunnel rijden). We zien opnieuw wat mooie zeehondjes en we gaan het discovery center eens wat van dichterbij bekijken: een drijvend gebouw op het water in Harrison’s Cove waar het onderwaterleven van het fjord kan bewonderd worden.
Na het diner, een buffet, gaan we vroeg slapen in onze kajuiten want morgen om 7 u worden we verwacht aan het ontbijt.
Na het ontbijt, ciabatta met gebakken spek, tomaat, olijven en avocado – heerlijk! – vertrekken we richting Milford Sound waar we een cruise met overnachting zullen doen. We rijden via de Highway 6 langs Lake Wakatipu door Kingston en Fairlight waar we een toeristische stoomtrein zien. Het uitzicht over het meer is (weer) prachtig!
In Te Anau (Maori voor ‘grot van het bruisende water‘) gaan we een snack (die niet zo denderend is) eten in het Sandfly Café. Een sandfly is een zandvlieg. Zandvliegen zijn een pest in Milford Sound. Overal word je er voor gewaarschuwd. Ze zijn kleiner dan een mug maar agressiever dan de meest woeste wesp. Je kan je er tegen beschermen met een goed insectenwerend middel en je draagt best een lange broek en lange mouwen.
Om 16.15u checken we in op de Milford Mariner, een 11 jaar oude driemaster. De zeilen hebben echter geen functie. We hebben elk een eigen kajuit met een tweepersoonsbed en een piepkleine badkamer maar met alle comfort. Er is een natuurgids aan boord die uitleg geeft over alles wat we te zien krijgen tijdens de rondvaart in de Milford Sound. De Mitre Peak die het fjord domineert, steekt 1692 m uit boven het water en gaat onder water nog eens 300 m door. We varen over een deel van het 16 km lange fjord naar de Tasmaanse Zee.
De toeristen aan boord trekken ongelooflijk veel foto’s en wij doen niet onder! De lichtinval verandert voortdurend en hierdoor ook het uitzicht. We kunnen er niet genoeg van krijgen. De kapitein vaart eens heel dicht tot bij een waterval en we krijgen ook zeehondjes te zien die zalig liggen nietsdoen op een rots. We gaan voor anker in Harrison’s cove en kunnen nog kiezen uit 3 activiteiten: zwemmen, kajakken of meevaren met een bootje, beetje sightseeing. Zwemmen, daar vinden we het water wat te koud voor! Achteraf horen we dat er 1 jonge man de moed heeft gehad om te gaan zwemmen, het is een Amerikaan die blijkbaar thuis, in Boston, ook dikwijls in een (koud) meer gaat zwemmen. Kajakken, daar kan je nat van worden, dus gaan we maar mee met de boot (behalve Frans die liever eens op verkenning gaat in de bar). De uitleg die we te horen krijgen is heel interessant. Zo komen we te weten dat de begroeiing zich niet kan vastankeren in de grond – de rotsen zijn té hard – maar dat de wortels zich vastmaken aan het mos en aan de wortels van de andere bomen. Als er dan een storm uitbreekt, kan dit wel een lawine (van bomen) veroorzaken! We komen ook een ‘fake Homer tunnel’ tegen, een uitholling in de rotsen die doet denken aan de vorm van de Homer tunnel (om Milford Sound te bereiken moet je door de Homer tunnel rijden). We zien opnieuw wat mooie zeehondjes en we gaan het discovery center eens wat van dichterbij bekijken: een drijvend gebouw op het water in Harrison’s Cove waar het onderwaterleven van het fjord kan bewonderd worden.
Na het diner, een buffet, gaan we vroeg slapen in onze kajuiten want morgen om 7 u worden we verwacht aan het ontbijt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten